Aswoensdag 25 februari 2009

Op tocht door de woestijn

Vooraf: DE WOESTIJN ( van Peer Verhoeven)
    Hij
      Veertig dagen veertig nachten,
      heel zijn leven was een woestijn:
      dagelijks duidelijk wat mensen bezielt,
      dagelijks tasten naar de wil van God.

      Een allesdurver moest Hij zijn:
      onkwetsbaar; zichtbaar
      door engelen op handen gedragen.

      Een alleskunner moest Hij zijn:
      onovertroffen; in staat om
      van stenen brood te maken.

      Een almachtige moest Hij zijn:
      onoverwinnelijk; op wie zelfs
      de dood geen vat zou hebben.

      Telkens opnieuw hierom gevraagd,
      riep Hij geŰrgerd uit: dwing Mij niet
      naar de kleine wensen van de mensen.
      Ga weg, satan, God is anders.

    Wij
      Nieuwste mode en reclame
      halve waarheden, hele leugens
      klinkende leuzen blinkende schittering
      verplichten mij.

      De jongens die het maken
      de sterren van de buis
      als heiligen vereerd en aanbeden -
      ik vergaap me.

      Heel die succesformule,
      dat verwachtingspatroon
      bedacht door een centenbestel,
      zegt mij wat ik behoor te zijn.

      Soms weet ik zeker:
      het is niet waar:
      een mens is anders.

Openingslied: PELGRIMSTOCHT DER MENSEN
    Pelgrimstocht der mensen; veertig jaar woestijn,
    onvervulde wensen, -'t land zal heerlijk zijn!
    Wie aanhoort ons bidden, wie ziet naar ons om?
    God, trek in ons midden; kom Heer Jezus kom.
    God, trek in ons midden; kom Heer Jezus kom.

    Vrucht van eenzaam sterven, 't leven overwon!
    Wij gaan 't Land nu erven, God is zelf haar Zon.
    Trekkers vol vertrouwen, werpt uw last op Hem.
    God is zelf aan 't bouwen, 't nieuw Jeruzalem.
    God is zelf aan 't bouwen, 't nieuw Jeruzalem.
Inleiding
    De woestijn is het land van onzekerheid, je verdwaalt, je loopt gemakkelijk in cirkels zonder echt vooruit te komen, letterlijk en figuurlijk.
    De woestijn is een gebied waar bijna geen water te vinden is, de droogte en dorheid maken dat je dorst lijdt, letterlijk en figuurlijk.
    De woestijn is een situatie waarin je op jezelf teruggeworpen wordt en geconfronteerd wordt met eigen kleinheid, eigen zwak-heid, letterlijk en figuurlijk.
    De woestijn is ondanks alle uitzichtloosheid toch blijven hopen dat je eens het beloofde land bereikt, het land waar je je zelf kunt zijn, letterlijk en figuurlijk.
    Om die woestijn goed door te komen moet je blijven kijken naar de sterren van hoop, moet je steeds verder willen in het leven, letterlijk en figuurlijk.
Drempelgebed:
    Vg. We maken het leven tot een woestijn als we blind zijn voor de problemen van mensen om ons heen, als we hen achteloos voorbij lopen.

    Al. Vergeef ons, Heer,
    en help ons een uitweg te vinden uit deze woestijn.

    Vg. We maken het leven tot een woestijn als we alleen maar aan onszelf denken en doof zijn voor de noodkreten van mensen in onze omgeving.

    Al. Vergeef ons, Heer,
    en help ons een uitweg te vinden uit deze woestijn.

    Vg. Wij maken het leven tot een woestijn als alleen materiele zaken ons kunnen verzadigen en we onze dorst niet kunnen lessen aan liefde en genegenheid.

    Al. Vergeef ons, Heer,
    en help ons een uitweg te vinden uit deze woestijn.

    Vg. Heer, vergeef ons onze kortzichtigheid. Schenk ons uw Geest opdat wij samen daadwerkelijk op weg kunnen gaan naar uw beloofde land, uw rijk van vrede en liefde voor al-le mensen. Amen
Eerste lezing (naar het boek Exodus)
    Na de bevrijding uit Egypte ging het joodse volk op weg naar het beloofde land. Dat bleek een hachelijke onderneming te zijn. Het werd immers een zware tocht door de woestijn, een tocht vol ontberingen. Dan weer was er geen water om te drinken, dan vergingen ze van de honger omdat er niets te eten was. Dan kwamen ze vijandige stammen tegen en moest er gevochten worden voor het leven.
    En de stemming onder het volk was niet altijd even best. Er werd wat afgemopperd. Hun leider Mozes had heel wat te stellen met dit volk. Hij had de grootste moeite om dit volk bij elkaar te houden. Maar hij bleef geloven dat God met hen meetrok en hen op kritieke momenten beschermde.
    Hij dacht ook veel na over de toekomst in het beloofde land en gaf zijn volk veel goede raad hoe ze met elkaar moesten omgaan.
    Veertig jaar duurde deze tocht door de woestijn. En er werd later nog heel veel over gepraat. Weet je nog van toen, van het water dat uit de rots kwam, van de manna die we te eten kregen, van die giftige slangen. En steeds vertelden zij erbij: onze God heeft ons geleid. Door Hem hebben we het beloofde land bereikt.
Tussenzang: EEN NIEUWE WERELD


(melodie: Zolang er mensen zijn)
    Een nieuwe wereld vol van vrede,
    waar liefde heerst als eerst' gebod,
    waar alle mensen echt geloven
    in ieder woord dat komt van God.

    Dat land is ergens hier te vinden,
    als ieder woord wordt nageleefd,
    op deze aarde achter einders,
    door ieder die naar vrede streeft.

    Het bijbels land van melk en honing,
    de stad van vriendschap voor altijd,
    voor ieder mens steeds open grenzen,
    een nieuwe toekomst in de tijd.

    Zo zijn we hier bijeen gekomen
    om licht te zoeken bij elkaar,
    om onze dromen te herhalen.
    Met ieders aandacht wordt het waar.
Lezing uit het heilig evangelie volgens MatteŘs (13, 24-30)
    In die tijd hield Jezus de menigte deze gelijkenis voor: "Het Rijk der hemelen gelijkt op een man die op zijn akker goed zaad had gezaaid; maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen. Toen de halmen opgeschoten waren en vrucht hadden gezet, was ook het onkruid te zien. Nu gingen de knechten naar hun meester en zeiden hem: 'Heer, ge hebt toch goed zaad op uw akker gezaaid? Hoe komt het dan dat er onkruid op staat?' Hij antwoordde hun: 'Dat is het werk van een vijand.' De knechten zeiden tot hem: 'Wilt ge dan dat we het bijeengaren?' Maar hij zei: 'Neen, ik ben bang dat ge, wanneer ge het onkruid bijeengaart, de tarwe mee uittrekt. Laat beide samen opgroeien tot de oogst, en met de oogsttijd zal ik de maaiers zeggen: haalt eerst het onkruid bijeen en bindt het in bussels om te verbranden; maar slaat de tarwe op in mijn schuur.'
Overweging:
    Jullie kennen allemaal wel het spelletje: ik ga op reis en ik neem mee en dan kun je invullen wat je heel belangrijk vindt om mee te nemen. Nu zijn we allemaal op reis door het leven en we nemen van alles mee, ons mobieltje om te kunnen sms-sen en ook om foto's te kunnen nemen, liefst nog eentje waarop je ook tv kunt kijken onze laptop wat je moet toch overal op internet kunnen, onze walkman om steeds je favoriete muziek te kunnen horen,' ons horloge om steeds te kunnen zien hoe laat het is, onze TomTom om niet te verdwalen, TomToms zijn er tegenwoordig niet alleen voor automobilisten maar ook voor fietsers en wandelaars. En de carnavalvierders nemen vast wel een paar kratjes bier mee om onderweg geen dorst te krijgen.
    We zijn tegenwoordig van alle gemakken voorzien, allemaal dingen die we heel belangrijk vinden, haast onmisbaar. Ons leven moet zo gemakkelijk mogelijk verlopen. Tegelijk zie je tegenwoordig dat veel mensen gaan survivallen, Survival-tochten in allerlei vormen zijn heel populair tegenwoordig. Het is een uitdaging om eens niet de gemakkelijkste weg te gaan maar het jezelf een beetje moeilijk te maken, dat kan heel gezond zijn, vooral omdat je dan merkt dat je op elkaar aangewezen bent.
    Het joodse volk moest ook een survival-tocht maken in de woestijn, dat was afzien, honger en dorst lijden, en er werd heel wat afgemopperd. Maar ze leerden wel wat echt belangrijk was in het leven en vooral ook dat ze het samen moesten doen in verbondenheid met elkaar. In de woestijn verdwaal je heel gemakkelijk, alles lijkt hetzelfde, maar woestijnbewoners weten precies waar ze zitten door naar de sterren te kijken.
    We beginnen vandaag aan de veertigdagentijd, een symbolische tocht door de woestijn. We worden uitgedaagd om na te denken over wat werkelijk belangrijk is op onze reis door het leven. Al die moderne gemakken zijn prachtig als je ze goed gebruikt, maar ze kunnen ook een oerwoud worden waarin we verdwalen omdat we niet meer onbevangen van ons af kunnen kijken. En zoals woestijnbewoners naar de sterren keken om te zien waar ze waren, zo willen wij naar de boodschap van Jezus kijken, hij is onze grote wegwijzer in het leven.
    En een van de belangrijkste dingen die hij ons leert is dat we het samen moeten doen. Carnaval is pas echt een feest als je het samen met elkaar doet. Dat geldt voor alles op onze levensreis. Als we het samen doen, kan er iets moois groeien, anders blijf je zitten met een hoop onkruid en daar heb je niets aan.
Aswijding
    We dromen allemaal van een goede toekomst, van een land van melk en honing. De weg ernaartoe heeft vaak iets van een woestijn en daar hebben we wel schrik van. De woestijn intrekken betekent het loslaten van overbodige bagage, het verbranden van allerlei onkruid dat in je leven is ingegroeid.

    Nu worden palmtakjes verbrand.

    We verbranden het onkruid van het ego´sme, dat we alleen aan onszelf denken en te weinig aandacht voor anderen hebben.
    We verbranden het onkruid van de jaloezie, dat we het niet kunnen hebben dat anderen het beter doen dan wij.
    Wij verbranden het onkruid van de oppervlakkigheid, dat we veel te weinig nadenken over de werkelijk belangrijke dingen in het leven.
    Wij verbranden het onkruid van de onverdraagzaamheid, dat we anderen gemakkelijk veroordelen en buitensluiten.
    Wij verbranden het onkruid van de onverschilligheid, dat we het niet zo nauw nemen met de normen en waarden in de samenleving.
    Wij verbranden het onkruid van de liefdeloosheid, dat we anderen pesten en hun het leven zuur maken.

    Als wij ons laten tekenen met het askruisje, dan zeggen we daarmee het goede in ons leven te willen bewaren en te koesteren en het minder goede als onkruid uit ons leven te willen verwijderen.
    Daarom zegen ik nu deze as:
    Heer, laat uw zegen komen over deze as en over ons die hiermee getekend worden, opdat wij het goede zaad door U in ons uitgezaaid, de kans geven tot groei en bloei te komen, opdat wij de goede weg kunnen gaan, de weg van dienstbaarheid die Jezus ons gewezen heeft, de weg die leidt naar uw Rijk op aarde.
    Zegen deze as, dit teken van onze vergankelijkheid, moge het ons steeds weer aan het denken zetten met de vraag of we wel op de goede weg zitten. Dat bidden wij in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen

Uitdelen van het askruisje

Geloofsbelijdenis (gezongen)
    God, ik geloof in Uw scheppende kracht,
    Uw liefde voor iedere mens,
    ik geloof in de Vader, die steeds op ons wacht
    en in ons geluk als Uw wens,
    ik geloof in Uw Geest, die ons nimmer ontbrak
    Hij houdt ons in liefde bijeen.
    Maar sterk ons geloof, zo wankel en zo zwak,
    door twijfels en moeilijkheden heen.

    Christus, de Zoon van de levende God,
    op aarde verschenen als mens,
    ik geloof U als eerlijk begaan met ons lot
    en in ons geluk als Uw wens,
    ik geloof dat het lijden en sterven U brak
    en dat U weer levend verscheen.
    Maar sterk ons geloof, zo wankel en zo zwak,
    door twijfels en moeilijkheden heen.

    Samen verenigd rond Christus, de Heer,
    zo vormen wij samen de kerk,
    ik geloof in haar ware gestalte en leer
    haar eenheid in liefde en werk,
    ik geloof in het vuur dat de Heer eens ontstak
    door dood en verrijzenis heen.
    Maar sterk ons geloof, zo wankel en zo zwak,
    door twijfels en moeilijkheden heen.
Voorbede:
    Bidden wij om een opmerkzame geest
    dat wij op onze weg naar uw Rijk op aarde,
    niet verzanden in allerlei bijkomstigheden,
    dat we niet op dwaalwegen terechtkomen,
    dat we alles doen om te voorkomen dat onze samenleving
    een onherbergzame woestijn wordt.
    Laat ons zingend bidden.

    Antifoon: Kom ons bevrijden, God, laat ons weer leven,
    houd ons op weg naar uw vrede.

    Bidden wij om een open en eerlijke kijk op de wereld:
    dat we niet van vooruitgang spreken als mensen eraan ten onder gaan,
    dat we niet van groei spreken als mensen minder mens ervan worden,
    dat we niet van vrijheid spreken als mensen niet meer zichzelf kunnen zijn.
    Laat ons zingend bidden.

    Antifoon: Kom ons bevrijden, God, laat ons weer leven,
    houd ons op weg naar uw vrede.

    Bidden wij om een milde en eerlijke kijk op elkaar:
    dat we ons niet laten misleiden door uiterlijkheden of vooroordelen,
    dat we ons niet laten verleiden tot roddel of ongegrond wantrouwen,
    dat we geen misbruik maken van positie of macht.
    Laat ons zingend bidden.

    Antifoon: Kom ons bevrijden, God, laat ons weer leven,
    houd ons op weg naar uw vrede.

    Bidden wij om een moedige en eerlijke kijk op onszelf:
    dat we voor onszelf en voor elkaar geen valse schijn ophouden,
    dat we onze levenswijze durven confronteren met onze diepste verlangens en dromen,
    dat we van nu tot Pasen sporen vinden die ons leven vrij en nieuw maken.
    Laat ons zingend bidden.

    Antifoon: Kom ons bevrijden, God, laat ons weer leven,
    houd ons op weg naar uw vrede.

Offerandelied: KOM, LAAT ONS LICHT VERSPREIDEN -


(Melodie: Go tell it on the mountain)
    Refrein:
      Kom, laat ons licht verspreiden
      Zorg, dat eenieder het kan zien.
      Kom, laat ons licht verspreiden.
      Het leven wordt een feest.

    Wees bereid tot luist'ren en houd je toch niet doof,
    want ieder die wil horen, verstaat de vraag naar licht.
    Ja! Refrein

    Allen zijn wij mensen, wij horen bij elkaar
    en wie zijn broeder lief heeft, die brengt het licht nabij.
    Ja! Refrein

    Deel je brood met armen, en help de mens in nood.
    En geef aan hen je warmte, want dan is ieder blij.
    Ja! Refrein

    Houd je niet afzijdig en sta niet aan de kant,
    maar deel het leven samen, de vreugde en 't verdriet.
    Ja, Refrein
Tafelgebed:
    Pr. Wij danken U dat wij mogen wonen in een land
    dat overvloeit van melk en honing,
    een land waarin onze kleinste wensen
    kunnen worden vervuld.

    Al. Wij danken U voor de schoonheid van de natuur,
    voor alle vruchten van deze aarde.

    Pr. Wij danken U dat wij in dit land mogen leven en werken,
    zodat wij elkaar veel goeds kunnen schenken,
    en anderen kunnen geven wat ze nodig hebben.

    Al. Wij danken U voor alle mooie dingen in onze wereld,
    voor al het goede dat mensen doen voor elkaar.

    Pr. Wij danken U voor Jezus, die ons de weg toonde,
    waarmee wij recht kunnen trekken wat krom is,
    waarmee we hoop kunnen geven aan kleinen en zwakken.

    Al. Wij danken U voor zijn boodschap van liefde,
    voor zijn zorg en aandacht voor iedereen.

    Pr. Hij deed wat goed was voor zieken en gezonden,
    zondaars en tollenaars verstootte hij niet.
    Hij waste de voeten van zijn leerlingen.
    Hij, hun meester, handelde als hun dienaar.
    Zo nam Hij de laatste avond van zijn leven het brood,
    brak het en deelde het brood uit aan vrienden
    met de woorden: Neem en eet hiervan, jullie allemaal,
    dit is mijn lichaam voor jullie gebroken.
    Hij deelde met zijn vrienden ook de beker met wijn zeggende:
    Drink allemaal hiervan, want dit is de beker van het nieuwe altijddurende verbond,
    dit is mijn bloed, dat voor jullie en alle mensen vergoten wordt
    tot vergeving van de zonden.
    Blijf dit altijd doen omwille van Mij.

    Zo vieren wij het verbond van God met de mensen.

    Al. Wij danken U voor dit mysterie van ons geloof
    voor de verbondenheid die dit sacrament schept.

    Pr. Ook vandaag willen wij U danken voor al de mensen
    die zijn blijde boodschap waar maken in hun leven,
    die, naar zijn voorbeeld, hun leven delen met kwetsbare medemensen.
    Overal zijn er mensen die geloven in zijn blijde boodschap,
    die in zijn naam zich inzetten voor anderen.

    Al. Schenk ons uw Geest van wijsheid en kracht,
    opdat ook wij ons dienstbaar maken aan medemensen,
    vrij van eigenbelang en met een open geest.

    Pr. Samen zullen wij proberen om, met vallen en opstaan,
    te voorkomen dat onze wereld een woestijn wordt,
    waarin mensen verloren lopen en vergaan van de dorst.
    Mogen wij in uw naam vruchten dragen
    van verbondenheid en saamhorigheid,
    omwille van Jezus, onze leidsman ten leven.

    Al. Door Hem en met Hem en in Hem zal uw naam geprezen
    zijn, Heer onze God, almachtige Vader, in de eenheid van de heilige Geest,
    hier en nu en tot in eeuwigheid. Amen

    Pr. Laten wij bidden tot God, onze Vader,
    met de woorden die Jezus ons gegeven heeft.

    Al. Onze Vader die in de hemel zijt,
    Uw naam worde geheiligd, Uw rijk kome
    Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel
    Geef ons heden ons dagelijks brood
    en vergeef ons onze schuld
    zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven
    En leid ons niet in bekoring
    maar verlos ons van het kwade.

    Pr. Verlos ons, Heer, van alle kwaad. Geef vrede in onze dagen.
    Dat wij, gesteund door uw barmhartigheid, vrij mogen zijn van zonde
    en beveiligd tegen alle onrust, hoopvol wachtend op de komst van Jezus, Messias, uw Zoon.

    Al. Want van U is het koninkrijk, en de kracht
    en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

Vredewens

Uitnodiging tot de communie

Communielied: WAAR JE WOONT OP DEZE WERELD
    Waar je woont op deze wereld, tussen bloemen of beton
    elke dag is er nieuw leven, elke dag een nieuwe zon
    elke dag een nieuwe kans, om opnieuw op weg te gaan
    en te zoeken naar het wonder, van de Heer in ons bestaan.

    Waar je woont op deze wereld, tussen bloemen of beton
    tussen haat of tussen liefde, elke dag is er een zon
    elke dag een nieuwe kans, om opnieuw op weg te gaan
    en te zoeken naar het wonder, van de Heer in ons bestaan.
Slottekst: HET BELOOFDE LAND (van Henk Veltkamp)
    Het Beloofde Land is niet een ontwerp
    dat zich door ons laat organiseren.
    Het is als zand op een open hand.
    Als een droom, die in al onze plannen,
    ontwerpen en organisaties een plek open houdt.
    Een plek om op gezette tijden,
    tussen alle inspanningen door, op adem te komen.
    Een plek waar de dagelijkse gang van zaken,
    met alle routine en vanzelfsprekendheden vandien,
    wordt onderbroken door de vraag:
    Waar gaat het ook alweer om?
    Hoe was het ook alweer bedoeld?
    Een plek waar je, in het laagland van de woestijn,
    weer op de hoogte komt van oorsprong en bestemming.
    Een plek om te protesteren tegen alles wat niet klopt,
    wat niet deugt, wat mensen krenkt en kleineert.
    Een plek om in verzet te komen tegen alles wat indruist
    tegen de grondwet van het Beloofde Land:
    houdt bij al je doen en laten een plek open
    voor je naaste en voor God.
    Een plek waar je elkaar vertelt over de diepste krachten
    die je leven dragen en richting geven:
    geloof, hoop en liefde.

Afsluiting en zegen

Slotlied: ZIJN ER NOG WEGEN


(melodie: Blowing in the wind)
    Zijn er veel wegen waar niemand zich waagt,
    omdat ze te ver zouden gaan?
    Hoelang horen mensen alleen maar zichzelf,
    voordat zij een ander verstaan?
    Hoelang worden oorlogen verder gevoerd
    voor vijanden niet meer bestaan?
    Het antwoord wie weet, wie weet waar het begint,
    het antwoord waait verder met de wind.

    Stromen rivieren nog eeuwig naar zee
    en wordt dan die zee niet te groot?
    Hoelang is de afstand nog veilig en ver
    voor mensen die leven in nood?
    Hoelang spreken monden van eigen geluk
    en zwijgen ze anderen dood?
    Het antwoord wie weet, wie weet waar het begint,
    het antwoord waait verder met de wind.

    Hoelang zijn de mensen nog bang voor elkaar
    en bang voor zichzelf bovendien?
    Hoelang kijken ogen nog strak voor zich uit
    voordat ze de ruimte gaan zien?
    En als dan de aarde bewoonbaar zal zijn,
    zullen wij dan nog leven misschien?
    Het antwoord wie weet, wie weet waar het begint,
    het antwoord waait verder met de wind.